O Meu País

"O chamado cambio climático, que soa a técnico eufemismo, non é o produto dunha fatalidade, senón da consecuencia dunha ditadura, baseada na codicia, a explotación e o terror sobre a natureza", escribe Manuel Rivas para este volume, "Non haberá excepcións, non haberá espazos inmunes, non haberá lugar para a humanidade, se non freamos esa impaciente e corrosiva ditadura global".

(Pérdidas na agricultura, exemplo no fotomontaxe de campos de naranxos en Valencia).

O próximo domingo 12 de novembro, o Panel Intergubernamental sobre Cambio Climático das Nacións Unidas, merecedor do premio Nobel da Paz este ano, presentará en Valencia o seu cuarto informe de avaliación. Aproveitando a actualidade, Greenpeace presentou o libro Photoclima: Imaxes dun futuro afectado polo cambio climático. O volume inclúe varias imaxes tratadas informaticamente, que tratan de explicar as posíbeis consecuencias que en diversos lugares do Estado tería o cambio climático a medio prazo "se non se toman medidas de forma urxente". Entre os exemplos, aparecen os fondos das Cíes, dun lado na vizosa biodiversidade que acollen na actualidade e doutro o prognóstico do ermo en que poderían converterse.

(Subida do nivel do mar, fotomontaxe da "Manga", Murcia)

"As decisións políticas deben asegurar que imaxes como as que agoira este libro non sexan imaxes de futuro: o futuro pode e debe ser outro", explica Raquel Montón, responsábel da campaña de cambio climático de Greenpeace.

No volume, que pode descargarse na web do colectivo, colabora tamén o escritor José Saramago. "Non seremos nada sen os nosos ríos, sen a auga que levan e sen a memoria que somos. Preservémonos mutuamente, xa que uns a outros démonos nome e recoñecémonos", relata o Nobel de Literatura.

O Ebro seco en Zaragoza.

Incendios, fotomontaxe do Parque Natural de los Alcornocales, Cádiz. desde el "Pico del aljibe"

CIES, Desaparición da riqueza e vida mariña...

(Fontes: Vieiros e Greenpeace).

No Comments »

O presidente da Generalitat, José Montilla, abriu un debate profundo sobre a relación de determinadas comunidades autónomas co Estado e, máis concretamente, sobre a "desafección" de Catalunya respecto a España pola desatención en cuestións como a dos transportes ou o 'anticatalanismo' político que alentou, sobre todo, o PP, no debate púbico sobre o Estatut.

O Goberno parece non entender a quexia de Montilla, ainda que a súa voz tivo eco en outras autonomías máis sensibles a este sentimento de desapego. Sen ir máis lonxe, o vicepresidente da Xunta de Galicia, Anxo Quintana, valoraba o caso catalán deste xeito: "Creo que a campaña de catalanofobia que propugna o PP e a falta de compromiso co desenvolvemento estatutario que demostra o PSOE fan normal e lóxico que dende Cataluña exista un ambiente de desafección e de reivindicación."

Esta fisura emocional ¿é única en Cataluña ou afecta tamén a outras comunidades? ¿É Galicia unha delas?

A primeira pista atopámola nunha recente enquisa da Fundación Bertelsmann que sostén que País Vasco, Cataluña, Canarias e Galicia teñen unha identificación con España moito menor que a media no Estado.

No caso concreto de Galicia, a desarticulación de sectores básicos como o naval, os agravios agrícolas como a cuota láctea, as reduccións en sectores emblemáticos como a pesca, o fracaso da reforma estatutaria, os danos medioambientáis para xenerar enerxía sin recibir nada a cambio, a ralentización no traspaso de competencias ou a débeda histórica en cuestións como as infraestructuras teñen creado un certo recelo respecto ó Goberno central nunha parte considerable da sociedade galega.

A estas cuestións únese a falla de recoñecemento identitario que, históricamente, ven tendo Galicia, como apunta Anxo Quintana: "En Galiza existe un desexo construtivo de participar na gobernabilidade do Estado para que Galiza teña as infraestruturas que en xustiza lle corresponden, e para poder avanzar con un novo Estatuto no noso recoñecemento nacional. Dende Madrid os diferentes gobernos do PP e do PSOE aceptan como inevitábel a singularidade nacional de Euskadi e Cataluña, pero intentan sempre negar a Galiza o mesmo estatus, e esto provoca um continuo sentimento de agravio".

Pese a todo, a sociedade galega non parece estar inda no punto de desvencellamento da catalana. Na referida enquisa de Bertelsmann, a penas un 20% dos galegos non se identifican con España. O problema é que a enquisa de Clima Social feita pola Xunta hai un ano, o número de galegos que non se sentían españois era do 6,4%. Ainda que as cifras non son exactamente comparables (unha equisa preguntaba pola identificación con España e outra, por si un síntese únicamente galego), sí pode servir para ver nelas unha clara tendencia.

(Fonte: Xornal.com )

http://www.xornal.com/article.php3?sid=20071109124645

No Comments »

A asociación Galicia Bilingüe asegura que o Decreto do galego no ensino pode causar “prexuízos psicolóxicos moi grandes” entre o estudantado de Infantil, por “obrigalos a aprender un idioma que non é o seu”. A presidenta do colectivo, Gloria Lago, cre que o galego non é a lingua materna dos nenos do país e que a Xunta pretende impoñerlla.

Lago, en declaracións a Europa Press, asegura que a causa do fracaso escolar e de todos os males do sistema educativo é o ensino do galego, que considera “unha barbaridade”, e que a Secretaría Xeral de Política Lingüística ten como único fin galeguizar a sociedade "copiando o modelo catalán".

A presidenta de Galicia Bilingüe apreciou un xiro de 180 graos no ensino do país dende a aprobación do Decreto, pois, segundo ela, "en moitos colexios de Galiza xa só se imparte en castelán a materia de lingua española”. Ademais o ensino en galego resulta "unha grave molestia" para os mestres castelán falantes, que se ven "obrigados a dar a clase nunha lingua que non dominan".

(Fonte: Vieiros)

Isto xa é moito...non sei que respostar...cada un que pense o que queira, pero pra min son mamarrachadas sen sentido, e q de verdade non ten nada.

No Comments »

A rápida e transcendental mudanza na composición da atmosfera con relación aos valores mantidos durante millóns de anos, fai que a sua capacidade de autorregulación fique mermada. O fenómeno do quecemento global débese principalmente ao incremento do CO2 atmosférico provocado polas actividades humanas. En Galiza, as emisións de gases de efeito invernadoiro (GEIs) provintes sobre todo das térmicas de carbón, verdadeiras fábricas de cambio climático, están por riba da media estatal e mesmo superan ás dos países da UE que máis contaminan.

O quecemento global está a provocar un deterioro ambiental xeralizado que xa está a acontecer, particularmente naquelas zonas máis sensíbeis da Terra. Entre estas están os casquetes polares e as terras con tendencia á desertización, pero tamén amplas áreas costeiras de clima temperado como Galiza. Tamén están a acontecer modificacións na composición e temperatura das augas, que ameazan con alterar a fráxil dinámica das correntes mariñas.

Galiza está bañada polas augas cálidas da corrente do Golfo que se achega ás nosas costas no inverno, afastándose no verán para deixar paso ás frías augas profundas. A dinámica dos ventos é tamén fundamental no fenómeno de afloramentos profundos que inxectan nutrientes nas rías. Estes procesos atemperan o noso clima e fertilizan o noso mar, facendo das rías uns dos ecosistemas con maior produtividade biolóxica do planeta. Qué pasará se se creba este delicado equilibrio? En Galiza, as predicións mais optimistas indican que o clima vai mudar cara unha progresiva mediterranización: veráns máis cálidos, invernos máis fríos e descenso das precipitacións, con épocas de secas e fortes avenidas. Os incendios forestais, agravados polas intensas secas, inxectan á atmósfera grandes cantidades de GEIs (principalmente CO, CO2 e metano). Temos así un círculo vicioso: máis cambio climático produce máis incendios forestais, mais incendios agravan o cambio climático.

E todo isto unido á deterioración do litoral pola masiva urbanización ou o plano de macropiscifatorías que quere cementar 3 millóns de m2 de costa con instalacións que agravarán as consecuencias do deterioro ambiental propiciado pola mudanza climática.

A banalización interesada do fenómeno, ben por ignorancia ou por interese político, ou a conversión do cambio climático nun negocio mediático, amosa unha grave irresponsabilidade.

É urxente pois poñérmonos ao traballo, fuxindo da preguiza pero tamén do catastrofiismo, tomando moi en serio as recomendacións dos investigadores. Non podemos parar xa o cambio climático pero si diminuir os seus efeitos, que en Galiza van ser - están sendo arestora particularmente intensos.

No Comments »

A melodía desta canción con certa inspiración irlandesa fíxolle lembrar á autora da letra os contos que de nena, e non tan nena, escoitaba na voz do seu avó ao calor dunha lareira no val de Quiroga (Lugo) e as histórias que o seu pai explicaba paseando por O Caurel, coas que enchía de novas cores e matices cada paisaxe e recanto do camiño andado. Este tema está dedicado a todos aqueles que, na súa voz, mantiveron e manteñen viva unha parte imprescindible da cultura do noso país, e que recoñecen na tradición oral un legado de valor incalculable que transmitir ás xeracións vindeiras.

Hai un rumor que move o vento no ar
que encolle a ialma cando o sintes
hai un rumor que sabe a terra e a sal
que aínda ten voz na que habitar
e algún rapaz teimando por preguntar
descubrirá que hai mil historias
nos ollos calmos de quen soubo gardar
ecos do alén

na súa voz
está por destecer
en cada frase un cantar
do que xa foi, do que ha de ser
na súa voz
quedou sen esquecer
do tempo un maino alalá
na súa voz

non hai silencios si te vexo tentar
coller na man o mundo enteiro
e así comenzan no teu berce a nevar
as verbas que deixa un ronsel
antigas lendas da montaña e do mar
e contos nados na lareira
van debuxando frente a ti, devagar
ecos do alén

na túa voz
a luz ha se prender
mostrando as sombras que fan
saber que hai máis do que outros ven
na túa voz
vieiros ancestrais
terán alento, meu ben
na túa voz

Luar Na Lubre

Letra: Raquel González Gamallo

 

 

Camiños da fin da terra

 http://www.luarnalubre.com/

 http://www.ghastaspista.com/

No Comments »